جاذبه های گردشگری تبریز | بهترین جاهای دیدنی تبریز

معرفی جاهای دیدنی تبریز | راهنمای سفر به تبریز

تبریز یکی از شهر های تاریخی ایران است و گردشگران زیادی هر سال برای بازدید از جاهای دیدنی تبریز به این شهر سفر می کنند.

معرفی جاهای دیدنی تبریز | راهنمای سفر به تبریز

جاهای دیدنی تبریز، از زیباترین آثار تاریخی و طبیعی کشور هستند. تبریز یکی از شهر های قدیمی ایران است و آثار تاریخی زیادی از دوران گذشته در این شهر باقی مانده است. ولی جاهای دیدنی تبریز به آثار تاریخی آن ختم نمی شود، شهر تبریز پر است جاذبه های طبیعی و فرهنگی که مسافران زیادی به قصد دیدن آنها به  این شهر سفر می کنند. زیاد بودن جاهای دیدنی تبریز باعث شده است افرادی که به این شهر سفر می کنند نمی دانند با زمان کمی که دارند کدام مکان را در اولویت بازدید خود قرار دهند. به همین علت ما در این مقاله برخی از معروف ترین جاهای دیدنی این شهر تاریخی را معرفی کرده ایم.

پارک ائل گل تبریز

پارک ائل گلی تبریز در زمان شاهان صفوی این مکان را گسترش دادند و به زیبایی آن افزوده اند. در این مکان دریاچه ای وسیع، عمارت کلاه فرنگی و ... وجود دارد که در ادامه به توضیح آن ها پرداخته می شود. این پارک زیبا دارای درختان بلند و گل های بسیاری است که زیبایی بی نظیری به آن می بخشد. با استشمام آب و هوای تازه با عطر گل های اطلسی، شما را از هرگونه استرس دور خواهید شد. پارک ایل گلی تبریز با نام های دیگری هم یاد می شود که بارز ترین آن ها پارک شاه گلی است. کلمه ی شاه گلی به معنای دریاچه شاه نیز تشبیه می شود. این بوستان زیبا در زمان دوره آق قویونلو ها به عنوان شاه گلی نام گذاری شد، اما بعد از انقلاب سال 1357 این نام به ائل گلی به معنای دریاچه مردم تغییر کرد. پارک ایل گلی تبریز دارای عمارتی کلاه فرنگی است که در وسط دریاچه قرار گرفته است. عمارت ائل گلی ساختمانی هشت ضلعی با گنبدی کوچک بر روی سقف است که ساخته دوره سلطنت سلطان یعقوب آق قویونلو می باشد و به کاخ ائل گلی نیز شهرت دارد. اما در طی سال های متمادی، این بنا فرسوده و بیشتر آن فرو ریخت. عمارت داخل پارک ایل گلی تبریز در سال 1346 توسط شهر داری تخریب شد و دقیقاً با همان سازه و معماری ولی مستحکم تر ساخته شد. عمارت قدیمی تنها 1 طبقه داشت که در این ساختمان جدید 2 طبقه طراحی گردیده است. در دوره قاجاریان، قهرمان میرزا یکی از نوادگان قاجاری عمارت ائل گلی را به اقامتگاه خوش گذرانی درباریان سلطنتی تبدیل کرد. در حال حاضر این کاخ مکانی برای بازدید عموم مردم می باشد. در پارک ایل گلی تبریز امکان قایقرانی فراهم شده تا شهروندان شهر تبریز و گردشگران بتوانند از تفریحی سالم لذت ببرند. از دیگر تفریحات این بوستان زیبا و تاریخی، شهربازی لونا پارک است که بسیار مهیج بوده و می تواند ساعاتی سرشار از شادی را برای شما و خانواده تان به ارمغان آورد.

جاهای دیدنی تبریز

مسجد کبود تبریز

مسجد کبود تبریز از برجسته‌ترین نمونه‌های معماری اسلامی در استان آذربایجان شرقی است. این بنای تاریخی در تبریز، مورد توجه بسیاری از علاقه‌مندان هنر معماری در جهان قرار دارد. گرچه متاسفانه در طول سالیان اخیر بخش‌هایی زیادی از این مسجد از بین رفته است، هنوز به‌خوبی می‌توان هنر دست معماران ایرانی را در این مسجد مشاهده کرد.

در میان آثار به‌جای مانده از دوران تاریخی گذشته در ایران، مساجد تاریخی از برجسته‌ترین نمونه آثار هستند. با بررسی و دقت در نشانه‌های تاریخی به جا مانده در این مساجد، می‌توان اطلاعات قابل توجهی از فرهنگ و تفکر حاکمان اسلامی در ایران به دست آورد. مساجد در گذشته جایگاهی فراتر از کاربرد امروزی‌شان داشته‌اند و در مساجد تاریخی ایران، نشانه‌های قابل تامل از آثار هنری وجود دارند که سبب علاقه‌مندی بیشتر گردشگران به بازدید از این بناها می‌شوند. مسجد کبود نیز با معماری زیبا و تزیینات داخلی‌اش، از جمله زیباترین مساجد تاریخی در ایران است.

جاهای دیدنی تبریز

ارگ علیشاه

ارگ تبریز (علی شاه) نام یک بنای تاریخی در تبریز است. این ارگ یکی از بلندترین دیوارهای تاریخی کشور و نماد شهر تبریز است و در مرکز شهر تبریز، در ضلع جنوبی تقاطع خیابان امام خمینی و فردوسی قرار دارد. ارگ تبریز توسط خواجه تاج الدین علی شاه بنا شده است. این بنا بر اثر زمین لرزه و گذر زمان تا حدودی تخریب شده است. در محوطه ارگ، آثار تاریخی ارزشمندی همچون «مدرسه نجات» که به عنوان یکی از نخستین مدارس ایران به شمار می رفت و نیز «سالن تئاتر شیر و خورشید» قرار داشت که پس از شروع برنامه تخریب و تبدیل ارگ تبریز به مصلای بزرگ تبریز از سال ۱۳۶۰ و در زمان امامت جمعه آیت الله ملکوتی، بخش اعظمی از ارگ توسط جهاد سازندگی با بولدوزر و مواد منفجره ویران شده است.

جاهای دیدنی تبریز

موزه ی استاد شهریار

وقتی بحث از بزرگان و شاعران آذربایجان به میان می‌آید، استاد «شهریار» اولین نامی‌ست که به ذهن می‌آید. موزه‌ی استاد شهریار قبلاً محل زندگی «محمدحسین شهریار» بوده است که در محله‌ی «مقصودیه‌ی» تبریز قرار دارد. این خانه پس از فوت استاد به موزه‌ای برای بزرگداشتش تبدیل شده و شیفتگان شعر و ادب را به سوی خود می‌خواند. در این موزه می‌توانید از آثار و لوازم شخصی استاد شهریار مانند کتاب‌ها، دست‌خط‌ها و یادبودهای مختلفش دیدن کنید، همین‌طور می‌توانید با خیال راحت بنشینید و در دفتر یادبود استاد هرچه دل تنگ‌تان می‌خواهد، بنویسید.

جاهای دیدنی تبریز

روستای زنوزق تبریز

زنوزق یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان زنوزق بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده است. زنوزق از تاریخی‌ترین روستاهای پلکانی ایران است که بین کوه‌ها محصور شده و خانه‌هایی دارد که به جا مانده از دوره صفوی است و همچنین قبرستان این روستا با سنگ قبرهای قدیمی، خود شاهدی بر قدمت روستاست. اینجا روستایی است که آثاری از دوره ایلخانی و صفوی دارد و بسیاری معتقدند قدمت روستا خیلی بیشتر از این‌هاست؛ حتی برخی با استناد به نقوش برخی سنگ‌قبرها، قدمت سکونت در زنوزق را تا دوره میتراییسم عقب می‌برند. این روستا یکی از روستاهای پلکانی استان آذربایجان شرقی است.

روستای زنوزق از شرق به کوه‌های سلطان سنجر، از غرب به روستای درق و از جنوب غرب به شهر زنوز محدود می‌شود و شمال آن را ناهمواری‌های اطراف روستا فرا گرفته است. هم‌جواری این روستا با شهر زنوز که خود، بیش از ۸۰۰ سال قدمت دارد می‌تواند معرف پیشینه تاریخی زنوزق نیز باشد. از دیگر سو، مشترکات فرهنگ عمومی مردم شهر زنوز و این روستا، می‌تواند شاخص‌های وابستگی تاریخی این دو مکان را پررنگ‌تر سازد. مردم روستای زنوزق به زبان آذری سخن می‌گویند. زنوز شهری است از توابع شهرستان مرند و در ۲۵ کیلومتری شمال شهر مرند، شهری که به گواه اسناد تاریخی یکی از زیباترین باغ شهرهای ایران است. شهری که سومین دارالفنون ایران در آنجا تأسیس شده است. به این جهت سطح تحصیلات عمومی مردم در این شهر و روستاهای اطراف بالاست. زنوز کوهستانی‌ترین نقطه شهر در شهرستان مرند است و در دوره صفویه اهمیت بسیاری داشته، به‌طوری که تفنگچیان زنوز از قلعه‌ها و شهرهای مهمی مثل تفلیس و ایروان محافظت می‌کرده‌اند. اما آنچه در این سال‌ها زنوز را شهره خاص و عام کرده نام سیب درخشان زنوز است.

جاهای دیدنی تبریز

خیابان تربیت تبریز

خیابان تربیت قدمتی دیرینه دارد و یکی از کهن ترین خیابان های تبریز به شمار می رود. در آغاز قرن ۱۴ شمسی، تحولات زیادی در شهرهای ایران اتفاق افتاد تا از شکل سنتی به شهر امروزی تبدیل شوند؛ شهر تبریز هم در آن زمان تغییرات زیادی را به خود دید که یکی از آن ها ساخت خیابان هایی برای رفت و آمد خودروها بود.

اولین خیابان تبریز که امروز به خیابان امام خمینی معروف است در فاصله سال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۵ به دستور عبدالله خان طهماسبی ساخته شد. در سال ۱۳۰۶ برای گسترش خیابان امام خمینی، خیابان های فردوسی، منجم، خاقانی و منصور هم ساخته شدند. خیابان امام خمینی در واقع از اصلی ترین بخش های شهر می گذشت و معابر و مسیرهای مهم را به هم پیوند می داد. بعد از ساخت کامل این خیابان و خیابان های موازی اش، نوبت به ساخت خیابان تربیت رسید. به طوری که حد‌فاصل دروازه نوبر و دیک ‌باشی گسترش پیدا کرد و به اسم شهردار وقت به نام تربیت نامگذاری شد، خیابانی که دو مکان مهم شهر یعنی میدان ساعت را به بازار وصل می کرد.  قبل از ساخت این خیابان، اینجا مسیر عبور جاده ابریشم بود و اهمیت زیادی داشت، در زمان های دور مردم محلات نوبر، مقصودیه و چرنداب برای رفت و آمد از این خیابان استفاده می کردند.

جاهای دیدنی تبریز

جنگل ارسباران تبریز

پوشش گیاهی و مناظر طبیعی جنگل ارسباران تبریز تا حدودی شبیه به جنگل های شمال است. ارسباران از نوع جنگل های هیرکانی است و با نام هایی مانند، آرازبار، قراچه داغ و قره داغ هم شهرت دارد. سال هاست که مسئولین برای ثبت جهانی این منطقه در تلاش اند. منطقه ارسباران تبریز از لحاظ پوشش جانوری بسیار متنوع و منحصر به فرد است و متاسفانه همین موضوع باعث شد تا بسیاری از افراد سود جو و شکارچیان بی رحم به صورت غیر قانونی اقدام به کشتار حیوانات این منطقه بکنند. ما طولی نکشید که به دستور سازمان محیط زیست در سال 1350 این جنگل به منطقه حفاظتی تبدیل شد. جالب است بدانید هنوز هم چندین بنای بسیار قدیمی مانند قلعه بابک، کلیسایی قدیمی و دژ طوماسیاش در آن وجود دارد. اکثر عشایر به دلیل خوش آب و هوا بودن این منطقه از آن به عنوان ییلاق استفاده می کنند. یکی از بهترین ویژگی های جنگلهای ارسباران این است که به دلیل وجود عشایر، مردم و گردشگران می توانند با فرهنگ مردم کوچ نشین و روش زندگی آنها آشنا شوند. از مشهور ترین ییلاقات این جنگل ییلاق کلیبر، آقداش، بسطاملو است. 

جاهای دیدنی تبریز

مسجد جامع تبریز

نخستین بار در کتیبه‌ای بازمانده از زمان حکومت سارگون دوم (از پادشاهان آشوریان و بنیانگذار سلسله‌ سارگون که در سال‌های ۷۰۵ تا ۷۴۵ قبل از میلاد مسیح زیسته است)، از شهر تبریز سخن به میان آمده است. در این کتیبه به نقل از سارگون دوم، تبریز به‌عنوان شهری بزرگ، آباد و بهره‌مند از باروی تو در تو، توصیف شده است. در این خطه از کشور نیز همانند بسیاری از مناطق دیگر، حضور آثار و عمارات تاریخی، بازگو کننده‌ فرهنگ، اصالت و هویت ایران زمین است که از علل تحسین و نکوهش کارشناسان تاریخی و باستان‌شناسان محسوب می‌شود. مسجد جامع تبریز که به مسجد جمعه و جامع کبیری نیز شهرت یافته است، از جمله کهن‌‌ترین عمارات تاریخی و جاهای دیدنی تبریز محسوب می‌شود که طبق نوشته‌های مورخان و پیشینیان، از بدو احداث، به‌عنوان مسجد جامع این شهر مورد استفاده قرار گرفته است.

مسجد جامع تبریز با شماره‌ ثبت ۱۷۱ در ۱۵ دی ماه سال ۱۳۱۰ هجری شمسی، به‌عنوان یکی از آثار ملی به ثبت رسیده است.

جاهای دیدنی تبریز

کوه های آلاداغ لار

کوه‌های رنگی آلاداغ لار تبریز یک پدیده ژئوتوریسمی ارزشمند به شمار می‌روند. این کوه‌ها در زیر بستر خود حوضچه‌هایی از رسوبات دارند که در طی فرآیند‌های زمین‌شناسی و هم‌زمان با بالاآمده سطح زمین، رسوبات آهن با ترکیبات خاک مخلوط و باعث تغییر رنگ آن شده است. عنصر آهن موجود در خاک کوه‌ها، در تماس با اکسیژن هوا، اکسید و باعث تثبیت رنگ قرمز در آن شده است. بنابراین هرجا که خاک قرمز دیدید، دلیلی بر وجود عنصر آهن در خاک است.رنگ‌های دیگر آلاداغ لار نیز هرکدام دلایل قابل‌توجه خودشان را دارند. برای مثال هنگامی‌که چشمتان به رنگ سبز این کوهستان می‌افتد در واقع در حال تماشای خاک مخلوط‌شده با ماده معدنی مس هستید و زمانی که رنگ سفید را در خاک این تپه‌های رنگی می‌بینید، در حال تماشای خاک مخلوط شده با سیلیکات‌ها و نمک‌ها هستند.رنگ زرد نیز از اکسید آهن ‌بر سطح خاک است. عمر این کوه‌های رنگارنگ به 15 میلیون سال قبل برمی‌گردد و ازنظر تاریخی یکی از کهن‌ترین جاذبه‌های توریستی تبریز پیش چشم تو خودنمایی می‌کند. آن‌قدر کهن که ازنظر قدمت، می‌توان آن را بخشی از میراث زمین-گردشگری تبریز نامید.  بازدید از کوه‌های آلاداغ لار تبریز برای علاقه‌مندان به زمین‌شناسی و راهنمایان ژئوتوریسمی بسیار جذاب است.

جاهای دیدنی تبریز

مسجد استاد و شاگرد تبریز

مسجد استاد شاگرد (سلیمانیه، علائیه) مربوط به دوره‌های چوپانی، صفوی و قاجار است و در تبریز، تقاطع خیابان‌های فردوسی و محققی (امین) واقع شده است. این اثر در تاریخ ۲۸ مرداد ۱۳۴۸ با شماره ثبت ۸۸۰ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد استاد و شاگرد در سال ۷۴۲ هجری قمری به دستور شیخ حسن چوپانی ساخته شد و آن زمان به افتخار سلیمان ـ پادشاه خوانده‌اش از نوادگان چنگیزخان که از طرف شیخ حسن به مقام ایلخانی رسیده بود ـ مسجد سلیمانیه خوانده شد.

چون عبدالله صیرفی به همراه شاگردش مسئول کتابت کتیبه های این مسجد بودند، بعدها مردم تبریز به دلیل عدم علاقه به حکومت چوپانی، این مسجد را استاد و شاگرد خواندند.

 

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان

آخرین اخبار

ارسال نظر