بیماری آبله میمون، علائم بیماری آبله میمون، راه های انتقال آبله میمون

علائم بیماری آبله میمون و راه های انتقال آن | از کجا بفهمیم آبله میمون داریم؟

ویروس آبله میمون در جهان در حال پخش است و طبق سخنان وزارت بهداشت کشور های مختلف، داشتن اطلاعاتی مختصر در مورد بیماری آبله میمون می‌تواند تا حد زیادی جلوی همه گیری بیماری را بگیرد.

علائم بیماری آبله میمون و راه های انتقال آن | از کجا بفهمیم آبله میمون داریم؟

آبله میمون این روزها بسیار سرو صدا کرده و پس از کاهش ویروس کرونا مردم بسیار روی این ویروس حساس شده‌اند. آمار چندین مبتلا به بیماری آبله میمون در حال حاضر در آفریقا و برخی کشورهای اروپایی ثبت شده‌اند و آمار مبتلایان در حال افزایش است بنابراین آگاهی از علائم و نشانه‌های این بیماری می تواند بسیار مهم باشد.

چارو دات آرورا، متخصص بیماری‌های عفونی گفت: اگرچه خطر ابتلا به آبله میمونی در بچه‌ها نادر و خفیف است، اما می‌تواند شبیه آبله مرغان باشد. با کاهش قرنطینه، از والدین خواسته می‌شود بیشتر مراقب این عفونت‌های ویروسی باشند.

علائم بیماری آبله میمون

دوره کمون یا مدت زمانی که طی می‌شود تا علائم این بیماری ظهور کند معمولاً بین هفت تا ۱۴ روز است، اما این مقدار ممکن است بین پنج تا ۲۱ روز نیز تغییر یابد. آبله میمون با علائم تب، سردرد، دردهای عضلانی، کمر درد، تورم غدد لنفاوی، لرز و خستگی شروع می‌شود و در عرض یک تا سه روز پس از ظهور تب بثورات پوستی نیز پدیدار خواهد شد. چاروت دات آرورا  اشاره کرد که در کودکان، در مقایسه با بزرگسالان، تب به طور کلی بالاتر است و بثورات معمولاً از روز ۳ یا ۴ شروع می‌شوند و به تدریج تغییر می‌کنند. در کودکان علائم خستگی و ضعف نیز بیشتر است

تفاوت آبله میمون با آبله

علائم این بیماری در انسان مشابه علائم آبله و خفیف‌تر است؛ آبله میمون با تب، سردرد، دردهای عضلانی و خستگی در بدن انسان خود را نشان می‌دهد. تفاوت اصلی این بیماری با آبله در تورم غدد لنفاوی است که امکان دارد در گردن، زیر بغل یا کشاله ران متورم شود؛ این عارضه می‌تواند در هر دو طرف یا تنها یک طرف ایجاد شود.

راه‌های انتقال ویروس آبله میمون

این ویروس می‌تواند از طریق حیوان، انسان یا مواد آلوده منتقل شود. ویروس آبله میمون از طریق پوست آسیب‌دیده، دستگاه تنفسی یا غشاهای مخاطی وارد بدن می‌شود.

انتقال ویروس حیوان به انسان: انتقال از حیوان به انسان ممکن است از طرق گاز گرفتن یا چنگ انداختن، مصرف گوشت شکاری، تماس مستقیم با مایعات و مدفوع حیوانات یا تماس غیر مستقیم از طریق بسترهای آلوده رخ دهد.

انتقال انسان به انسان: انتقال این بیماری می‌تواند از طریق قطرات تنفسی بزرگ رخ‌دهد. تماس با مایعات بدن، لباس یا ملحفه‌های آلوده نیز ممکن است، موجب انتقال بیماری شود.

 

آیا این خبر مفید بود؟
بر اساس رای ۰ نفر از بازدیدکنندگان

آخرین اخبار

ارسال نظر